project

LCA-studie aan varianten van actieve kool

Expert(s):
dr.ir. Roberta Hofman, dr.ir. Tessa van den Brand

  • Startdatum
    01 jan 2020
  • Einddatum
    31 dec 2020
  • Opdrachtgever
    Evides
  • samenwerkingspartner(s)

Aangezien gebruik van actieve kool in de drinkwaterbehandeling betekent dat deze regelmatig moet worden gereactiveerd, veroorzaakt deze vorm van zuivering een significante milieu-impact. Onderzoek naar verschillende soorten actieve kool die op de markt verkrijgbaar zijn, leert dat vooral de standtijd van de kool in het zuiveringsproces de totale impact bepaalt, en niet zozeer de grondstoffen waarvan de kool gemaakt is.

Milieu-impact van filtratie over kool op drinkwaterzuivering

Filtratie over actieve kool is een effectieve methode om drinkwater te zuiveren, die veel wordt toegepast. De milieu-impact ervan is echter relatief groot (ca. 5% van de totale impact van het zuiveringsproces), vanwege de regelmatig terugkerende reactivatie van de kool. Dit betekent dat de kool getransporteerd moet worden naar de leverancier, waar het bij hoge temperaturen wordt behandeld, en deels moet worden vervangen. Dit proces kost vooral veel energie.

Tegenwoordig leveren koolfabrikanten door uiteenlopende redenen (duurzaamheid, verkrijgbaarheid, kosten, eigenschappen en ook concurrentiepositie) allerlei soorten kool, gemaakt uit verschillende grondstoffen. In deze studie is onderzocht of dergelijke nieuwe typen actieve kool kunnen bijdragen aan een verlaging van de milieu-impact van de waterzuivering. Hiervoor is een levencyclusanalyse (LCA) uitgevoerd.

Drie verschillende soorten actieve kool

Aan de hand van literatuurgegevens, beschikbare databases en informatie van koolproducenten, is een overzicht gemaakt van de impact van verschillende typen actieve kool op het milieu. Hiervoor is gekeken naar het gebruik van actieve kool gebaseerd op steenkool, hout en kokosnootschalen, specifiek gericht op de waterzuivering.

Grote invloed van standtijd

De milieu-impact van actieve kool wordt voornamelijk veroorzaakt door het energieverbruik tijdens reactivatie, die regelmatig moet worden uitgevoerd. De impact van het reactivatieproces op zichzelf is voor alle drie de typen kool vergelijkbaar. Wel gaat ongeveer 10-15% van de kool tijdens dit proces verloren, en moet deze worden vervangen door verse actieve kool. Uiteraard speelt bij verse kool de grondstof een grotere rol in de totale milieu-impact dan bij regeneratie, en is de impact van op steenkool gebaseerde kool het grootste. Dit draagt echter maar voor 10-15% bij aan de impact van de reactivatie.

Wel blijkt de grondstof van grote invloed op de standtijd van de kool, en daarmee op de regeneratiefrequentie. Kokosnootkool moet in eerste instantie vaker worden gereactiveerd, waardoor de impact van deze kool hoger is. Verkleinen van de impact van het actieve koolproces kan het beste worden verwezenlijkt door de standtijd van de kool proberen te verlengen. Transport en grondstof dragen slechts in beperkte mate bij aan de milieu-impact.